Uniwersytet. Zajęcia z gramatyki języka włoskiego. Wyciągam kserówki. 4 strony. 100 zdań z lukami. Zabieram się do pracy. Każdy w grupie po kolei czyta jeden przykład. Oczywiście liczę, który przykład mi przypadnie. I żeby tylko nie popełnić błędu. Żeby tylko wykładowca nie spojrzał krzywym okiem, nie skrytykował. Wzdycham. Każdy przeczytał swój przykład. Kolejka wraca na początek. Patrzę na zegarek. Wzdycham. Przecież i tak nigdy nie użyję tych dziwnie sformułowanych zdań. Wzdycham. Minęło 15 minut. Została jeszcze tylko 1 godzina i 15 minut… Jeśli Tobie też gramatyka kojarzy się głównie ze wzdychaniem, nudą, stresem przed popełnieniem błędu, przed ośmieszeniem się i nieżyciowymi przykładami to… mam dobrą i złą wiadomość. Zła jest…